Herken je het als je hart in je keel bonkt? Zelfs ervaren sprekers, zoals televisiepresentatoren hebben zenuwen. Zelfs evenveel zenuwen als mensen die niet zoveel spreken. Zij gaan er alleen anders mee om.
In je lichaam gebeurt van alles. Rond je brein zitten allemaal zenuwuiteinden die onder andere als taak hebben jou te beschermen tegen gevaar. Dit gevaar wordt gedetecteerd in je brein en gesignaleerd in je lichaam.
Het brein maakt geen verschil tussen een reƫel gevaar (wegspringen voor een auto) of het feit, dat jij op het podium staat, wat eigenlijk geen gevaarlijke situatie is.
De alarmknop (het amygdala) wordt ingedrukt . Je ervaart onbewust verschillende gewaarwordingen in je lichaam, zoals een versnelde hartslag/ademhaling, trillingen in je lijf.
De alarmknop beschermt je. Het lichaam maakt zich klaar om te vechten/vluchten/bevriezen.
Maar als je op het podium staat kun je niet vechten of vluchten.
Je gaat eerder bevriezen. Je beschermt jezelf door je klein te maken met de blik naar beneden.
Om met deze zenuwen om te leren gaan moet je dus bewust gaan staan voor je publiek: fier rechtop. Je maakt je groot: kijk naar je publiek, alsof je hen een glas wijn inschenkt. Op deze manier blijf je iets langer met je aandacht bij de personen. Je kijkt dus naar individuen. Je kijkt niet naar een groot oog. Je brein krijgt zo het signaal, dat er geen gevaar is.
Deze reactie wordt niet zo snel door je lichaam overgenomen als de werking van de alarmknop, maar heeft effect als je het vaker probeert!
Kijk ook naar het TED filmpje van Amy Cuddy, een expert in bodylanguage.

Succes ermee.